Przede wszystkim musimy wskazać, że terminy te nie dotyczą wyłącznie transportu morskiego, ale również wszelkich rodzajów transportu. Termin Incoterms jest skrótem angielskich słów ( International Commercial Terms ).
Z drugiej strony warto podkreślić, że te skróty rozwiązują moment, w którym odpowiedzialność ma być przesunięta lub przeniesiona między stronami. Ten punkt jest bardzo ważny, jak wskazuje Sekretariat Komisji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu Międzynarodowego (CNUDMI).
Dlaczego zostały utworzone Incoterms?
Po pierwsze, aby zrozumieć pochodzenie Incoterms, musimy wziąć pod uwagę złożoność transakcji towarowych pomiędzy handlowcami z różnych krajów. Z jednej strony, w miarę jak handel międzynarodowy zyskiwał na znaczeniu i rosnąca liczba transakcji między kupującymi a sprzedającymi z różnych krajów, zaczęły pojawiać się pierwsze problemy z powodu niezgody na warunkami, na jakich były realizowane. Z tego powodu w 1936 roku Międzynarodowa Izba Handlowa ukuła te terminy. W ten sposób powstały jako sposób harmonizacji operacji kupna i sprzedaży towarów międzynarodowych.
Czym są Incoterms 2020?
Znaczenie zależy od trzyliterowego terminu, którego używamy, a we wszystkich z nich określone są warunki handlowe kupna i sprzedaży towarów międzynarodowych. Warunki te ustalane są między kupującym a sprzedającym. Z drugiej strony Incoterms nie są regułami prawnymi, które byłyby obowiązkowe. Wręcz przeciwnie, są to normy standaryzacji i harmonizacji. Przede wszystkim możemy znaleźć serię punktów fundamentalnych, dla których Incoterms ustanawiają szereg kryteriów wyjaśniających:
Gdzie mają być dostarczone towary:
Określa miejsce, w którym sprzedawca ma dostarczyć towary. Ustalane jest za pomocą skrótów E i D, w obu przypadkach znane jako dostawa bezpośrednia. Z drugiej strony, gdy w grę wchodzą osoby trzecie, które odbierają lub dostarczają towar, stosuje się warunki F i C. Na przykład w przypadku, gdy zostanie przesłane do pośrednika transportowego, który przejmie obowiązek transportu.
Gdzie ryzyka przesyłki się przenoszą:
Z drugiej strony warto podkreślić, że jest to bardzo ważny punkt, który określa, od którego momentu, po ustanowieniu sprzedaży towarów, sprzedawca przenosi ryzyko na kupującego.
Jak koszty są rozdzielane w przesyłce handlowej
Warto podkreślić, że w większości przypadków to kupujący ponosi koszty transportu. Przypisując sprzedawcy operacje niezbędne do przygotowania towaru do dostarczenia w uzgodnionym miejscu. Z drugiej strony istnieje około 4 przypadków, w których sprzedawca ponosi koszty transportu. To są warunki C.
Kto przeprowadza procedury celne
W większości przypadków to sprzedawca podejmuje procedury celne w pochodzeniu. Warto podkreślić, że istnieje tylko jeden Incoterms, w którym kupujący przejmuje to zarządzanie. Również powszechne jest zaangażowanie pośredników transportowych. EXW (Ex Works, Z fabryki). We wszystkich pozostałych przypadkach to sprzedawca podejmuje te procedury, rozszerzając się na miejsce przeznaczenia, na przykład w przypadku ustalenia DDP (Delivered Duty Paid, Dostarczone z opłaconymi cłami).
Kto aktualizuje Incoterms?
Organem odpowiedzialnym za aktualizowanie Incoterms jest ICC ( International Chamber of Commerce ). Ta izba aktualizuje Incoterms od 1936 roku, wprowadzając i wdrażając do dziś zmiany wynikające z transportu międzynarodowego
Klasyfikacja i Typy.
Incoterms dzielą się na cztery typy lub kategorie.
Warunki w E EXW:
EXW : Ex-works
W tym przypadku kupujący ponosi wszystkie koszty związane z transportem od miejsca pochodzenia. Sprzedawca ma jedynie obowiązek dostarczenia towaru na czas i prawidłowo w fabryce, aby kupujący mógł bezpośrednio go odebrać lub zatrudnić pośrednika transportowego do zarządzania transportem.
Warunki w F FCA, FAS i FOB:
W tym przypadku sprzedawcy powierza się dostarczenie towaru pośrednikowi transportowemu lub przewoźnikowi wyznaczonemu przez kupującego, przy czym to ostatni ponosi koszty.
FAS : Free Alongside Ship
Ten Incoterms jest charakterystyczny dla towarów luzem, sprzedawca dostarcza towar w uzgodnionym porcie załadunku, a kupujący ponosi wszystkie koszty załadunku, frachtu, rozładunku statku i odprawy importowej. Procedury celne w porcie wyjścia są na koszt sprzedawcy.
FOB : Free on Board
W tym przypadku warunkami umowy dotyczące momentu dostawy i przeniesienia ryzyka przesyłki ustalane są na statku. Aż do tego momentu koszty ponosi sprzedawca, a od tego momentu koszty ponosi sprzedawca. Z drugiej strony ten Incoterms ma szczególną cechę, że jest używany wyłącznie do transportu na statku międzynarodowym, zarówno śródlądowym, jak i morskim. Jest używany do wszystkich rodzajów towaru, który nie jest luzem.
FCA : Free Carrier
Sprzedawca zobowiązuje się dostarczyć ładunek w miejscu uzgodnionym przez strony. To miejsce będzie11 w kraju pochodzenia. Może to być magazyn osoby trzeciej, na przykład magazyn pośrednika transportowego, lub dowolne inne miejsce uzgodnione wcześniej. Koszty poniesione do tego momentu są na rachunek sprzedawcy. Ten incoterms może być używany w transporcie morskim, śródlądowym i multimodalnym.
Warunki w C CFR , CIF, CPT
CFR : Cost and Freight
Ten szeroko stosowany Incoterms stanowi umowę, na mocy której sprzedawca pokrywa koszty głównego transportu od miejsca pochodzenia do portu przeznaczenia, pokrywając wszystkie koszty. Z drugiej strony, należy wyjaśnić, że ryzyko przesyłki przenosi się od momentu dostarczenia towaru na pokład statku. Nie ma zastosowania w przypadku towaru luzem.
CIF: Cost Insurance and Freight
Transport będzie na koszt sprzedawcy do portu przeznaczenia, łącznie z zawarciem ubezpieczenia, którego beneficjentem będzie kupujący. Ryzyko przesyłki przenosi się od momentu załadunku statku w porcie pochodzenia. W przypadku korzystania z tego Incoterms ustalana jest wartość celna, na podstawie której ustala się opłaty celne w kraju przeznaczenia. Może być stosowany wyłącznie w transporcie morskim.
CPT : Carrier paid to
Sprzedawca pokrywa wszystkie koszty transportu, łącznie z ubezpieczeniem. Ryzyko przesyłki przenosi się w momencie dostawy do pośrednika transportowego w kraju przeznaczenia. Ten Incoterms może być stosowany w każdym transporcie międzynarodowym niezależnie od używanego środka.
CIP: Carriage and Insurance Paid to
Sprzedawca pokrywa ubezpieczenie i transport do uzgodnionego miejsca w porcie przeznaczenia. Beneficjentem polisy ubezpieczeniowej jest kupujący. W przeglądzie Incoterms z 2020 ustanawiane są klauzule ICC-A.
Warunki D DPU,DAP,DPP
DPU : Delivery at place unload
Według tej reguły sprzedawca dostarcza towar w miejscu przeznaczenia wyznaczonym przez kupującego. Kupujący musi zarządzać odprawą importową.
DAP: Delivered At Place
W tym Incoterms sprzedawca ponosi koszt głównego transportu i ponosi koszt ubezpieczenia do uzgodnionego miejsca, gotowego do rozładunku z pojazdu. Odprawa importowa jest na koszt kupującego, który musi odprawić towar na czas, grożąc tym, że jeśli tego nie zrobi, mogą powstawać koszty terminalu, które musi zapłacić.
DDP: Delivered Duty Paid
To jest najpełniejszy i najprostszy Incoterms jeśli chodzi o łatwość zawarcia umowy i zakupu towarów. W tym przypadku sprzedawca ponosi wszystkie koszty przesyłki do miejsca w kraju przeznaczenia uzgodnionego wcześniej. Sprzedawca ponosi również procedury odprawy w miejscu przeznaczenia i opłacenie podatków, jeśli byłyby należne.
Często zadawane pytania na temat Incoterms i przeprowadzek na Wyspy Kanaryjskie
Czym są Incoterms i dlaczego są ważne w przeprowadzce na Wyspy Kanaryjskie?
Incoterms (International Commercial Terms) to międzynarodowe reguły definiujące, kto płaci za co (transport, cła, ubezpieczenia) w operacji handlu międzynarodowego. Chociaż Twoja przeprowadzka jest osobista, a nie handlowa, armatury i agenci celni używają ich w wycenach. Najczęstsze w przeprowadzkach na Wyspy Kanaryjskie: DDP, DAP, FOB.
Co oznacza DDP (Delivered Duty Paid)?
"Dostarczone z opłaconymi cłami": przewoźnik zajmuje się wszystkim, łącznie z cłami, aż do dostarczenia do Twoich drzwi. W przypadku przeprowadzki jest to wygodniejsza opcja: płacisz stałą cenę i firma zarządza całą dokumentacją celną (DUA, AIEM, IGIC). To model najczęściej używany przez osoby prywatne.
A co z FOB (Free on Board)? Do czego służy w przeprowadzce?
"Wolne na pokład": przewoźnik dostarcza Twoją przeprowadzkę załadowaną na statek w porcie pochodzenia. Od tego momentu to Ty zawierasz umowy z armatorami, zarządzasz cłami i procedurami w miejscu przeznaczenia. Zalecane tylko dla osób mających doświadczenie w operacjach morskich. W przypadku przeprowadzek prywatnych prawie nigdy się nie opłaca.
Jakie dokumenty celne potrzebuję wysyłając kontener na Wyspy Kanaryjskie?
Do przeprowadzki z powodu zmiany miejsca zamieszkania z wyłączeniem AIEM: DUA (Dokument Administracyjny Jednorazowy) przedłożony przez agenta celnego, świadectwo zameldowania na Wyspach Kanaryjskich (lub zobowiązanie do zameldowania się), szczegółowy i wyceniony inwentarz, faktura za usługę przeprowadzki, dokument transportu (Bill of Lading lub B/L), dowód posiadania mienia.
Kto płaci za ubezpieczenie podróży morskiej?
W DDP, przewoźnik uwzględnia to w swojej cenie (ubezpieczenie RC + do zadeklarowanej wartości opcjonalnie dodatkowo). W FOB, zawierasz to bezpośrednio z ubezpieczycielem morskim. Upewnij się, że znasz poziom pokrycia: podstawowe morskie RC obejmuje ~500 €/m³, natomiast pełna zadeklarowana wartość obejmuje rzeczywistą wartość Twoich rzeczy. Więcej o typach: różnice między typami przeprowadzek.
Te terminy nie są teorią: stosujemy je wyceniając każdą przesyłkę wychodzącą z terenu Półwyspu. Używamy ich w naszych przeprowadzkach międzynarodowych i w transporcie kontenerami na Wyspy Kanaryjskie. Jeśli nie masz pewności, który Incoterm Ci odpowiada, powiedz nam punkt wyjścia i cel docelowy, a my to dla Ciebie opracujemy.
To są Incoterms, które stosujemy w transporcie towaru do Wysp Kanaryjskich z Półwyspu, w zależności od tego, kto przejmuje cła, ubezpieczenie i rozładunek w miejscu przeznaczenia.
